Günü geçmiş duygular içinde zehirlenip durduk

Belki yaraları sarınca kendimiz olduk

Bu bir anın büyüsüydü ve saat gece oniki

Ne prens var ortada, ne de üzgün kül kedisi



Emin olmak gerek, olamadık

Dürüst olmak gerek, yapamadık



Zor günler oldu geçti, sorun beklemekte

Sandığın kadar basit ve zor aynı şekilde

Bağırmış durmuşuz meğer susmak gerektikçe

Eskisi gibi değiliz artık ikimiz de



Yalnızız artık



Biraz daha yalnız bu şehirde…